| EN l GR | ||
![]() |
||
| ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ l Η ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΗ l ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ l ARYA CARD l NEWS ARYA ACADEMY | ||
|
TRANSPONDER
BASE CONTROL
YACHT CHARTER ΔΙΚΤΥΟ ARYA 2009
|
ARYA: Αφιέρωμα στο IFDS IMC 2007
Η
Μαγνησία μπορεί και πρέπει να διαχειριστεί ¨τοπικά¨ το θέμα της
διοργάνωσης των Μεσογειακών Αγώνων για τα αθλήματα που της αναλογούν.
Μονό σε αυτή την περίπτωση μπορεί να αξιώσει την ¨τοπική¨ αξιοποίηση των
πόρων για τους Μεσογειακούς Αγώνες, που για την ιστιοπλοΐα μεταφράζεται
σε σκάφη και εγκαταστάσεις. Είναι η μοναδική ευκαιρία του Βόλου να
συγχρονιστεί με την Διεθνή πραγματικότητα στον Αθλητικό Τουρισμό και την
Ιστιοπλοΐα. Το IFDS IMC 2007 έχει πολλά να μας διδάξει για μια τέτοια
επιλογή. Πώς μια μικρή ομάδα χωρίς πόρους, χωρίς εγκαταστάσεις και σκάφη κατάφερε να κινητοποιήσει ένα τέτοιο μηχανισμό, και να φτάσει σε ένα τέτοιο αποτέλεσμα; Ξεκινήσαμε από το Μηδέν, με μοναδικό εργαλείο ότι ξέραμε πολύ καλά τι έπρεπε να κάνουμε. Η εμπειρία μας από την συνεργασία μας στα πλαίσια κοινών δράσεων του 2004 με ομάδες Συμβούλων Παγκοσμίων Γεγονότων όπως τη Sizemore Floyd Architects Inc. και τη SPI που ήταν γενικοί χωροτάκτες, προγραμματιστές και σχεδιαστές στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 της Ατλάντα, του Ολυμπιακού Πάρκου της Εκατονταετίας και συντονιστές του σχεδιασμού για τους Ασιατικούς Αγώνες 1998, στο Μπανγκόκ της Ταϋλάνδης, μας είχαν εφοδιάσει με τεχνογνωσία που ποτέ όμως μέχρι το 2007, δεν είχαμε εφαρμόσει σε ανάλογο Project. Επίσης ξέραμε βιωματικά την Αγωνιστική Ιστιοπλοΐα από τη συμμετοχή μας σε Προολυμπιακές Ομάδες, τις συνθήκες του Παγασητικού και είχαμε επιλέξει πολύ προσεκτικά τον τύπο του σκάφους και την περίοδο των Αγώνων πριν αναλάβομε τη δέσμευση. To IFDS IMC ήτανε μια Πρόκληση και ένας δείκτης τι μπορούμε μόνοι να υλοποιήσουμε. Οργανωθήκαμε στην τεχνική του Visual Programming & Planning, όπως περιγράφεται στην πρώτη ενότητα προκειμένου να δοκιμάσουμε τη μέθοδο στο χώρο της ιστιοπλοΐας, και να την αξιοποιήσουμε στο Project για τον Παγασητικό. Σήμερα την εφαρμόζουμε παντού. 1. Η πρώτη σημαντική Απόφαση αφορούσε το Διοικητικό και διαχειριστικό Μέρος της Οργάνωσης. Η ISAF προβλέπει αυτόνομη ανάπτυξη και δράση σε περιφερειακό επίπεδο χωρίς εξαρτήσεις από εθνικά σχήματα και πολιτικές. Με αλλά λόγια μπορεί ένα σωματείο, μέλος της ΕΙΟ, να διεκδικήσει αυτόνομα τη διοργάνωση μεγάλων Διεθνών Αγώνων. Τότε συστήσαμε το MSC, μας αναγνώρισε η ΕΙΟ και προχωρήσαμε στη διεκδίκηση με αποκλειστικά ίδιες δυνάμεις (για να είμαστε πιο ακριβείς με την πιστωτική μας κάρτα). Το ιστορικό της διεκδίκησης έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον και παρουσιάζεται παρακάτω καθώς αναδεικνύει πως μια μικρή ομάδα χωρίς κανένα ακόμη μηχανισμό υποστήριξης εμπλουτίζεται στον δρόμο της, αυτοτροφοδοτούμενη από το ίδιο το όνειρό της. 2. Η Δεύτερη σημαντική απόφαση ήταν να μην βασιστούμε σε υφιστάμενο δυναμικό υποστήριξης της Αθήνας αλλά να εκπαιδεύσουμε τοπικό δυναμικό που έτσι και αλλιώς θα έπρεπε να υπάρξει στην περιοχή. Το IFDS IMC ήταν μια μεγάλη ευκαιρία να μπει ¨νέο αίμα¨ στην ιστιοπλοΐα. Ήταν η περίοδος ετοιμασίας των Ολυμπιακών του Πεκίνου και η IFDS είχε ακριβώς το ίδιο πρόβλημα στη Κίνα όπου δεν υπήρχαν ιστιοπλόοι για να υποστηρίξουν τη διοργάνωση και όλοι έπρεπε να εκπαιδευτούν από την αρχή. Το τολμήσαμε με εκπληκτικά αποτελέσματα αφού αναδειχτήκαν τοπικές δυνάμεις που δεν είχαμε ποτέ φανταστεί ότι θα υπάρξουν. 3. Οργανώθηκε ένα σχέδιο 100 ημερών που οδήγησε γρήγορα στον αυτοπροσδιορισμό 11 Ομάδων Υποστήριξης, και ανέδειξε επικεφαλείς και αναπληρωματικούς κατά τομέα ενώ προγραμματίστηκαν τακτικές συγκεντρώσεις με το σύνολο των εθελοντών . Η μέθοδός μας αν και αποτελεσματική ήταν στην αρχή πολύ κοπιαστική γιατί έπρεπε τα πάντα να είναι γραμμένα και εμφανή σε όλους, ώστε όλοι να συμβάλουν στην ανάπτυξη των θεμάτων. Επιπλέον έπρεπε όλοι να αποκτήσουν ιστιοπλοϊκή ¨Κουλτούρα¨ που θα επηρέαζε την ατμόσφαιρα των Αγώνων. Οι ομάδες της Θάλασσας να μάθουν ιστιοπλοΐα και κανονισμούς αγώνων, οι διασώστες να προσαρμόσουν τις γνώσεις τους στα ειδικά σκάφη των Αμεα Αθλητών και έπρεπε να φτιάξουμε την εγκατάσταση και να βρούμε χρηματοδότηση σε λιγότερο από 100 ημέρες. 4. Γράψαμε τα Πάντα με λεπτομέρειες. Σχεδιαγράμματα της βάσης των αγώνων, λειτουργικοί τομείς, αρμοδιότητες, ρόλοι, βάρδιες, σήματα, περιβαλλοντική πολιτική, θέματα ιστιοπλοΐας, χειρισμοί καταστάσεων και συμπεριφορών και οργανώθηκε τμηματική εκπαίδευση σε στεριά και θάλασσα με κορύφωση το σεμινάριο της IFDS μερικές μέρες πριν τον αγώνα. Για να πληροφορούνται οι Ομάδες και να συμβάλουν στο σύστημα κάθε δέκα μέρες τυπώναμε μια εφημερίδα με την εξέλιξη της ετοιμασίας (100 Days, 90, 80, …, IFDS IMC), και γράφαμε και θέματα γύρω από το Άθλημα και τον Παγασητικό. Πάνω σε αυτό το υλικό δούλευαν οι ομαδάρχες με τις ομάδες τους κατά τομέα. Όλα τα δίκτυα υποστήριξης Μεταφορές, Φιλοξενία, Σίτιση κλπ εκπροσωπούνταν στο σύστημα και ολα έπρεπε να λειτουργούν στα δάχτυλα του ενός χεριού, με τους Αθλητές στη θέση του αντίχειρα να περνούν από ομάδα σε ομάδα, από χρώμα σε χρώμα, σε όλες τους τις ανάγκες, από το ξενοδοχείο τους έως την Θάλασσα. 5. Κάθε ομάδα έπρεπε επιπλέον να διακρίνεται από την ενδιαίτησή της, με χρώματα και φιλικά σχέδια ανάλογα με τον ειδικό έργο που θα επιτελούσε. Άσπρα οι ομάδες της βάσης, πορτοκαλί οι τεχνικές ομάδες, κίτρινο οι ομάδες της ακτής, γαλάζιο οι ομάδες της Θάλασσας. Ειδικά διακριτικά σηματοδοτούσαν την εμπειρία του κάθε ατόμου. Διασώστες, Ειδικές Δυνάμεις, Γιατροί, Δύτες κλπ., σχέδια και μηνύματα για την αυτοδιάθεσή τους (¨need a hug? need a fix? κλπ¨). Τα σχέδια έχουν τυπωθεί σε αναμνηστικά του Αγώνα και πωλούνται από το MSC στο χώρο του Αργοναυτικού Πάρκου για την ανάπτυξη της Ιστιοπλοΐας Α.μεα. 6. Σχεδιάστηκε έντονος στολισμός με σημαίες και χρώματα στη Εγκατάσταση και χρωματιστές στολές ώστε να διαχυθεί το πνεύμα των αγώνων στις ομάδες, να υποβιβαστεί η ατομικότητα και να επικρατήσουν τα χρώματα και η συλλογική συνείδηση. 7. Από ένα σημείο και μετά το σύστημα αυτοματοποιήθηκε. Καθώς όλη η πληροφορία για οτιδήποτε διαχεόταν σε όλους, τα θέματα επιλύονταν σε κατώτερο επίπεδο χωρίς την παρέμβασή μας και από πλευρές που δεν είχαν υπολογιστεί στον αρχικό Προγραμματισμό. Περισσότερα από 250 άτομα είχαν μπει στο σύστημα και ο κύριος ρόλος της ομάδας μας ήταν να κρατάει ανοιχτή την επικοινωνία και τον έλεγχο στις ομάδες που αυτενεργώντας έστηναν τον Αγώνα. Οι εθελοντές έβρισκαν από μόνοι τους βοηθητικά σκάφη, θαλάσσιο υλικό, υλικό Υποστήριξης Αμέα, εξειδικευμένους υποστηριχτές. Η αυτοτροφοδότηση έφτανε σε όλα τα επίπεδα, σε σημείο που στη διάρκεια των αγώνων εμφανίζονταν ειδικοί εξοπλισμοί, Ασθενοφόρα, γιατροί, φυσιοθεραπευτές διασώστες σε ταξινομημένη αποστολή και προγραμματισμό που γίνονταν σε κατώτερο επίπεδο, τόσο γρήγορα που δεν προλαβαίναμε να συγκρατήσουμε ούτε τα ονόματά τους. Ο ένας μάθαινε από τον άλλο και η δική μας η δουλειά εστίαζε στο να μη χαθεί η Μπάλα. Στα Video του αγώνα βλέπει κανείς τον γρήγορο ρυθμό και την πυκνότητα του Αγώνα. Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι αυτοί οι αγώνες είναι δυσκολότεροι από τους συνήθεις για το γεγονός ότι οι αθλητές δεν έρχονται από μόνοι τους σε μια βάση να αγωνιστούν και η πλειοψηφία δεν αυτοεξυπηρετείται σε όλες της τις ανάγκες. Η υποστήριξη οργανώνεται σε τρεις βάρδιες, καθώς η ζωή των αθλητών, τις ημέρες των αγώνων είναι εξαρτημένη απόλυτα από τους εθελοντές και τους συνοδούς τους. Από τα αεροδρόμια, την μεταφορά τους στα ειδικά ξενοδοχεία, ειδική μετακίνηση, ειδικά οχήματα μεταφοράς αναπηρικών αμαξιδίων , προσπελάσιμα εστιατόρια μέχρι το αρμάτωμα, τις επισκευές, και μεταφορές των αθλητών στα σκάφη, ακόμα και τη μεταφορά προς και από το νερό όλα είναι στο σύστημα και όλα λειτουργούν επί 24 ώρες, για δέκα μέρες, σε επίπεδο της μακροκλίμακας μέσα και έξω από τη Βάση. Το μειονέκτημα του συστήματος είναι ότι, λόγω της εκρηκτικής ανάπτυξής του δεν επιτρέπει την διαπροσωπική σχέση σε όλα τα επίπεδα. Δεν προλαβαίνουμε να γνωριστούμε. Σε επίπεδο εγκατάστασης ακολουθήσαμε την ίδια πρακτική οργάνωσης. Έχοντας ολοκληρώσει τις επίπονες διαδικασίες των αδειών, Περιβαλλοντικές μελέτες, κτιριοδομικές, Κτηματική Υπηρεσία, Λιμεναρχεία, κλπ, μας έμεναν σαράντα πέντε ημέρες (Τόσες μας άφησε η πολεοδομία αφού από το 05 μαγείρευε τις άδειες μας) για να χτίσουμε την εγκατάσταση. Αρχικά έγιναν μόνο οι εργασίες που ακολουθούσαν το πρόγραμμα υποστήριξης του Αγώνα. Χρειαστήκαν δύο και τρεις Βάρδιες, μέρα και νύχτα για να ολοκληρωθεί το έργο προς μεγάλη έκπληξη της ISAF, που δεν πίστευαν στα μάτια τους. Οι επιστρώσεις, το ασανσέρ κουφώματα και εξοπλισμός έγιναν στον ίδιο χρόνο που αρματώνονταν τα σκάφη. Ο Αγώνας μας έδειξε τι μπορεί να επιτευχθεί σε περιφερειακό επίπεδο, έξω από τα καθιερωμένα, και, μας άφησε μια μεγάλη κληρονομιά σε προσαρμοσμένες εγκαταστάσεις, εξοπλισμούς, συγγράμματα, και ανθρώπινο δυναμικό που ήδη αξιοποιούμε με τα σχολικά προγράμματα και τα προγράμματα για τους Αμεα Αθλητές. Σε Διεθνές επίπεδο, δημιούργησε μια εικόνα για την τοπική ιστιοπλοΐα, τον Τόπο και τους Ανθρώπους της Μαγνησίας για τη οποία μας αξίζει με υπερηφάνεια να χαμογελούμε. Ο Αγώνας βιντεοσκοπήθηκε και προβάλλεται κατ΄επανάληψη σε εκπομπές της ΕΤ3 ¨Έκτη Αίσθηση¨
|
|
|
Επικοινωνία: Αργοναυτικό Πάρκο, Ξενοφώντος &
2ας Νοεμβρίου 383 33 Βόλος , τηλ: 24210 24684, |
||